Op mijn voorraadplank ligt een zakje met aardappels. Nieuwe aardappels. Welke mijn vader een maand geleden uit de Achterhoekse grond heeft gerooid. Ze zijn nog ietwat klein, maar mooi van vorm en kleur. Ik bewaar ze in een papieren zakje. Een papieren zakje waarop enkele kersen zijn afgebeeld. Afkomstig van de ‘Kersentuin De Wendelenhutte’, wereldberoemd in Aalten en omstreken en ietsjes minder daarbuiten. Het bruggetje dat ik eigenlijk wil maken, is dat er naast het zakje aardappelen een bakje met kersen staat. Althans, die stond daar tot voor kort.

Eerder gepubliceerd in augustus 2015. 

Op mijn voorraadplank ligt een zakje met aardappels. Nieuwe aardappels. Welke mijn vader een maand geleden uit de Achterhoekse grond heeft gerooid. Ze zijn nog ietwat klein, maar mooi van vorm en kleur. Ik bewaar ze in een papieren zakje. Een papieren zakje waarop enkele kersen zijn afgebeeld. Afkomstig van de ‘Kersentuin De Wendelenhutte’, wereldberoemd in Aalten en omstreken en ietsjes minder daarbuiten. Het bruggetje dat ik eigenlijk wil maken, is dat er naast het zakje aardappelen een bakje met kersen staat. Althans, die stond daar tot voor kort.

Achter dit bakje kersen schuilt een ietsjes minder romantisch verhaal. Ik heb ze gekocht voor €1 bij de ‘Meltem Plaza’, gelegen in het altijd pittoreske Kanaleneiland in Utrecht. Het waren heerlijk diep donkerrode kersen. Hier en daar vind je een misvorming en/of een dutje in de kersen, al hoor je mij hierover niet klagen. Het perfecte fruit moet nog gekweekt worden, denk ik met enig ironie. Het bakje kersen heeft een tijdje op mijn voorraadplank gestaan en mijn aardappeltjes vergezeld. De kersen hebben menig balkon moment extra zomers gemaakt door de zoete smaak van kersen die onlosmakelijk verbonden is aan een warme zomer, althans voor mij dan.  Helaas deden ze dat tot voor kort.

Hoe hard ik het ook probeerde, het lukte mij niet om de kersen de vijfde dag te laten halen. Ze werden snel zacht en extra sappig. Toen er op de derde dag enkele fruitvliegjes op de spreekwoordelijke deur aan het kloppen waren, ging het snel bergafwaarts. Binnen mum van tijd werden ze compleet overrompeld door een inheemse fruitvliegenstam. Tijd van overlijden van mijn geliefde kersjes: drie dagen en één warme middag na aankoop.

De aardappels waren enkel figurant in het brute moord spel van moeder natuur.

Dit schouwspel zette mij aan het denken en deed mij iets beseffen. De zomer staat namelijk symbool voor energie, rijkdom en kleur, maar herbergt diep van binnen ook iets heel treurigs, namelijk de vergankelijkheid. De vergankelijkheid van de zomer.

Nu zal ik er misschien nog niet zoveel bij stil staan. Maar als ik over ruim een maand of twee aan de eerste hutspot van het seizoen zit, daarvoor mijn aardappeltjes uit hun zomerslaap ga halen en een blik werp op het zakje waarop de kersjes staan afgebeeld, sla ik hoogstwaarschijnlijk nog een klein kruisje. Voor die kersen die te vroeg heen gingen.  

Deel dit bericht:

Facebook
Twitter
LinkedIn